¡QUÉ POCO ROMÁNTICOS!



Todos tendemos a considerarnos mucho más románticos de lo que somos en realidad. Nos pasamos la vida hablando de amor, de elevados sentimientos, de nuestra mujer u hombre ideal o de la media naranja perfecta, y acabamos casándonos con la vecina de al lado, con el compañero de dos despachos más allá o con la tía que conocimos en un curso de no sé qué, siempre con una mentalidad, una familia y un nivel cultural y económico bastante similar al nuestro. A menudo no elegimos pareja de forma tan meditada y selectiva como a nosotros mismos nos gustaría creer, sino que acabamos con quien la loca ruleta de la vida nos ha puesto delante en el momento y en el lugar adecuados. Ni flechazos ni ostias.Pero que nadie se confunda: con esto no quiero decir que elijamos mal (al contrario) ni que no sea amor verdadero lo que sentimos por quien comparte con nosotros la cama y la vida. Solo digo eso, que nos creemos unos romanticones libres como el viento y al final somos esclavos, quizá para bien, de nuestro entorno y circunstancias. Y reconocerlo, al menos en parte, sería buena cosa.Una prueba más de lo cutres que somos a veces en esto del amor es la incidencia que tiene nuestra situación financiera a la hora de tomar decisiones vitales sobre nuestra vida en pareja, tanto para iniciarla como para ponerla fin. Siempre he sostenido que es rocambolesco que la gente elija cas o arrejunt en función de si tiene pasta para celebrar la boda, o que decidan cas o vivir juntos solo si trabajan ambos o si tienen para meterse en una hipoteca, pero me parece aún más inquietante el estudio que leí ayer sobre la reducción del número de separaciones y divorcios con motivo de la crisis.A grandes rasgos, este reportaje venía a contar que desde 2009 la gente se separa y se divorcia bastante menos que antes (la estadística es desigual según la zona de España). Pero, ojo, no solo hablaba de separaciones y disoluciones legales, algo que puede entenderse, ya que el proceso debe de salir por una pasta gansa y no está el horno para bollos, sino también de separaciones de hecho.Es decir, que no es solo que en muchos matrimonios se vaya cada uno por su lado pero sin hacer papeles hasta que encuentren trabajo y puedan pagar el juicio, sino que cada vez es más habitual que los dos se aguanten y sigan viviendo bajo el mismo techo porque, si no, no les salen las cuentas: ni tienen otro piso para irse a vivir ni podrían pasar ni un duro a los hijos.En muchos casos, cuando no lo soportan más, se va cada uno con mamá y papá, como de solteros, que no sé yo si hay en el mundo una cosa más humillante; pero otras veces, ya digo, los dos hacen de tripas corazón y se quedan en el mismo piso, más o menos guardando las formas pero haciendo cada uno, supongo yo, lo que le sale de las narices y yendo a su bola.Y yo qué pensaba que esos tiempos arcaicos en que las mujeres no se separaban porque no tenían independencia económica habían sido felizmente superados. Y yo que creía que vivíamos en la era de la libertad en la que, gracias al divino divorcio, nadie aguantaba relaciones que no le hicieran crecer como ser humano.¿Dónde está la fe en el amor verdadero y la dignidad de algunos, que si tienen money son capaces de separ solo por no ponerse de acuerdo sobre quién pasa el aspirador y, por el contrario, si no tienen donde caerse muertos, siguen viviendo en pareja aunque estén a palos cada media hora?Si al final eso de separ va a ser cosa de ricos...Yo suponía que estos problemas los había solucionado la democracia, oye.







közel 1 óra... sok idő telt el a délutáni bejegyzés óta :/olyan fáradt vagyok...most is csak azért blogolok, hogy lekössem magam valamivel..egyszerűen nem merek elaludni..nincs az az isten hogy mégegyszer bele essek a csapdájába...alig 2 órája volt megint egy jelenség...furcsa módon most nem ő mutat... hanem velem mutattat...de nem lesz ez így jó...valamikor aludnom is kell :/remélem menni fog, minden egyéb gond nélkül..géb mondta hogy skizo szerdán jön haza egy kicsit debrecenből...csak ő ...






for gtasa...






Pada suatu hari, Rasulullah SAW berjalan-jalan bersama puteri baginda, Saidatina Fatimah RA.Setibanya mereka berdua di bawah sebatang pohon tamar, Fatimah terpijak Pohon Putri malu , kakinya berdarah lalu mengaduh kesakitan.Fatimah mengatakan kepada bapanya apalah gunanya Pohon Putri malu itu berada di situ dengan nada yang sedikit marah.Rasulullah SAW dengan tenang berkata kepada puteri kesayangannya itu bahawasanya Pohon Putri malu itu amat berkait erat dengan wanita.Fatimah ...






Whoever created this video – Awesome. Super Great job.






Assalamualaikum.Dulu aku ingatkan kalau kita tak memaafkan kesalahan orang pada kita, kita akan dapat dosa. Serius aku ingat macam tu, sebab tu kalau orang buat salah dekat aku, aku sentiasa maafkan. Even orang tu minta maaf dekat aku tapi aku tak respon apa-apa, tak bermaksud aku tak maafkan dia. Aku mudah untuk memaafkan orang tapi tak mudah untuk melupakan. Orang putih kata :"Woman forgive but never forget"Tapi, baru aku tahu tentang hukum memaafkan orang lepas tanya dekat ustazah, search ...





Stockholm love #25 >>

Jantar >>

shakira commercials >>

Level 73... >>

how come korean so many talented youths. >>

BUNKKERI >>